بررسی رفتار “سینوسی” محسن رضایی در انتخابات دهم ریاست جمهوری و فتنه بعد از آن، از موضوعات جالب است؛ بعد از اعتراض به انتخابات و البته ذکر دلیل مضحک برای انصراف از پیگیری آن، نامهی اخیر او به رهبر انقلاب که نقل این روزهای محافل و گپ و گفتهای سیاسی شده است، شاهکار رفتارهای رضایی در روزهای بعد از انتخابات است.
حتی اگر بخواهیم با نگاهی کاملا خوشبینانه به این ماجرا نگاه کنیم و این کار رضایی را به عدم درک درست وی از شرایط کشور ربط دهیم، یک ابهام بزرگ مانع از شکل گرفتن این حسن ظن می شود؛ چرا محسن رضایی در شرایط مسموم فعلی چنین نامهای را خطاب به رهبر انقلاب در رسانهها منتشر کرده و این کار به دور از هیاهوی رسانهای انجام نداده است؟
این ابهام وقتی بیشتر میشود که شایعات جسته و گریختهای هم از فشار رضایی به صدا و سیما برای پوشش خبری انتشار این نامه به گوش میرسد.
….
از بعضی پیشبینی های عجیب و غریب رضایی مثل حمله نظامی به ایران که بگذریم حافظه تاریخی ملت هنوز هم نقش تاریک او را در مواقع حساس از یاد نبرده است. فشار به امام برای تداوم نخست وزیری میرحسین علی رغم خواست رئیس جمهور و نمایندگان ملت در سال ۶۴، ادامه مذاکرات با مقامات آمریکایی در قضیه مک فارلین علی رغم دستور حضرت امام(ره) و نامه به امام(ره) در سال۶۸ در مورد ضرورت پذیرفتن قطعنامه که بعدها امام(ره) از آن به نوشیدن جام زهر تعبیر کردند، نمونههایی از این رفتارهای محسن رضایی است.
…
رهبر انقلاب چند صباحی است که نسبت به بی بصیرتی هشدار میدهند و در سخنرانی اخیرشان هم از سست عنصری بعضی از خواص نالیدهاند.
شاید پا گذاشتن بر نفس و فراموش کردن خود در عمل به وظایف اجتماعی، یکی از راههای بصیر شدن باشد…
… من کان لله کان الله له
یکشنبه ۱۳ دی, ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۰۵ ق.ظ
برادر تفصیل
برادر حیف است
یکشنبه ۱۳ دی, ۱۳۸۸ در ساعت ۳:۰۸ ب.ظ
مخلصیم دکتر. دعا کن وقتم یکم برکت پیدا کنه….ولی کلا محسن ارزش زیاد پرداختن نداره